Może się dzisiaj coś jeszcze zdarzy,

czekam cierpliwie, nudzę się wciąż.

Czuję niedosyt przeżytych wrażeń,

taki stan rzeczy wprawia mnie w złość



ref.

Po co tak nudzić się,

to przecież błąd.

Chcę odpalić bombę

i uciec stąd.

Może wymyślę coś,

nie chcę tu gnić.

Znajdę takie miejsce,

gdzie chciałbym być.



Ależ tu pięknie i jak tu ładnie,

wszystko pasuje, nie nudzę się.

Kiedyś myślałem, że tak jest fajnie,

teraz po chwili zmienić coś chcę.



ref.

Po co tak nudzić...



I nawet nie wiem, jak wszystko zmieniam;

mogło być dobrze, lecz było źle.

Tak jakoś dziwnie sprawy oceniam,

wszędzie jest dobrze, gdzie nie ma mnie.



ref.

Po co tak nudzić...
























Mam już tego dość,

rozwaliłem cały świat.

Jeszcze czuję złość,

chciałbym cofnąć parę spraw



Twoje usta w oczach mam

gdy mówisz: zostań sam.



Myśli zgięte w pół

penetrują co się da.

Gdybym tylko mógł

chciałbym zacząć

jeszcze raz



Pewnie czujesz tak jak ja

palący piersi strach.

Zrozumiałem wreszcie, że

po prostu kocham Cię.



Ona biegnie gdzieś,

ściska gardło, dusi płacz.

W sercu czuje śmierć,

dusza nie przestaje łkać.



Choć potłukła całe szkło,

Ty wybaczysz każde zło.

Zrozumiała wreszcie, że

po prostu kocha Cię.