Kiedy światem zacznie rządzić człowiek,
kiedy matki pokochają dzieci,
kiedy miłość ludzie puszczą w obieg,
kiedy spalą już do reszty śmieci.
ref.
Poczujesz, poczujesz, poczujesz,
jak dużo dzieli cię od innych.
Kiedy w klatkach zamkną całe zło,
gdy zaświecą na niebiesko słońca,
kiedy wreszcie ci przypomni ktoś,
jak to było przed początkiem końca.
ref.
Poczujesz, poczujesz...
Tak wiele rzeczy mógłbym zrobić, tak bym chciał.
Tak wiele chciałbym dobra innym dać.
Tak dużo jest na świecie rzeczy, których brak.
Tak wiele prostych życzeń w sercu mam.
ref.
I co dalej, jak znaleźć mam swój cel;
co dalej, jak zmienić życia bieg.
Co dalej, tak chciałbym sprawdzić się;
co dalej, jak żyć.
Przeżyłem kilka smutnych zdarzeń, trudnych walk.
Przebyłem także jedną drogę aż do dna.
Wygrałem tyle bitew, parę mostów trafił szlag,
a jednak wielka wojna dalej trwa.
ref.
I co dalej, czy mam się ukryć gdzieś;
co dalej, co mogłem zrobić źle.
Co dalej, jak znaleźć życia sens;
co dalej.
I co dalej, co teraz robić mam;
co dalej, zwyciężyć jeszcze raz.
Co dalej, by wykorzystać czas;
co dalej.
Może się dzisiaj coś jeszcze zdarzy,
czekam cierpliwie, nudzę się wciąż.
Czuję niedosyt przeżytych wrażeń,
taki stan rzeczy wprawia mnie w złość
ref.
Po co tak nudzić się,
to przecież błąd.
Chcę odpalić bombę
i uciec stąd.
Może wymyślę coś,
nie chcę tu gnić.
Znajdę takie miejsce,
gdzie chciałbym być.
Ależ tu pięknie i jak tu ładnie,
wszystko pasuje, nie nudzę się.
Kiedyś myślałem, że tak jest fajnie,
teraz po chwili zmienić coś chcę.
ref.
Po co tak nudzić...
I nawet nie wiem, jak wszystko zmieniam;
mogło być dobrze, lecz było źle.
Tak jakoś dziwnie sprawy oceniam,
wszędzie jest dobrze, gdzie nie ma mnie.
ref.
Po co tak nudzić...
