Mam już tego dość,

rozwaliłem cały świat.

Jeszcze czuję złość,

chciałbym cofnąć parę spraw



Twoje usta w oczach mam

gdy mówisz: zostań sam.



Myśli zgięte w pół

penetrują co się da.

Gdybym tylko mógł

chciałbym zacząć

jeszcze raz



Pewnie czujesz tak jak ja

palący piersi strach.

Zrozumiałem wreszcie, że

po prostu kocham Cię.



Ona biegnie gdzieś,

ściska gardło, dusi płacz.

W sercu czuje śmierć,

dusza nie przestaje łkać.



Choć potłukła całe szkło,

Ty wybaczysz każde zło.

Zrozumiała wreszcie, że

po prostu kocha Cię.
























Ona zawsze chciała mówić mi

o kim mogę śpiewać, o kim śnić.

Bez powodu chciała ranić mnie. O nie,

nigdy więcej nie, nie zgadzam się.



Nie, nie, nie, nie zgadzam się.

Moje życie tylko moją sprawą jest.

I wybierać sam chcę

co mogę, a czego nie.

I nie zmusi mnie już nikt,

sam za siebie muszę zacząć żyć.

Nie zmusi mnie już nikt.



Zbyt dużo razy już musiałem być

kimś, kim według niej powinienem być.

Dzisiaj głośno to wykrzyczeć chcę. O nie,

nigdy więcej nie, nie zgadzam się.



Nie zgadzam się,

nie zgadzam się,

nie zgadzam się.



Nie, nie, nie, nie zgadzam się.

Moje życie tylko moją sprawą jest

i wybierać sam chcę

co mogę, a czego nie.

I nie zmusi mnie już nikt.

Sam za siebie muszę zacząć żyć.

Nie zmusi mnie już nikt.