Miała leszczynowe włosy,

spokojny niewinny sen,

czarne głębokie oczy -

nie poznały nigdy łez.



Morelowe, słodkie ciało,

dziecinnie zadarty nos,

uśmiechała się nieśmiało,

roztapiała serce, jak wosk.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę

tam, w domu na Alei Róż.

Teraz za to płacę.

Co zostało na Alei Róż?



Do dzisiaj czuję jej zapach,

pamiętam, jak obejmowała mnie.

Do dzisiaj nie sprzedałem

tego, co najdroższe mi jest.



Czystą duszę miała,

znałem ją na wskroś.

Nigdy nic nie ukrywała,

aż mnie nieraz brała złość.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę...
























Minął chyba rok, nie liczę długich dni

odkąd Ciebie nie ma, nie chce mi się nic.

Powiedz gdzie, powiedz gdzie

mogę dziś odnaleźć Cię.



Ogrzać się w twym cieple, proszę pozwól mi.

Nie daj mi zapomnieć najpiękniejszych chwil.

Powiedz co, powiedz co

mogę zrobić, zrobię to, bo...



Bez Ciebie już nie ma mnie.

Bez Ciebie już życie traci sens.

Bez Ciebie mój cały świat nic już nie jest wart.



Nie obiecam Ci, że lepszy będzie świat,

ale chcę spróbować, powiedz tylko: tak.

Jestem tu, jestem tu.

Czekam, kocham, błagam wróć.



Bez Ciebie....