Miała leszczynowe włosy,

spokojny niewinny sen,

czarne głębokie oczy -

nie poznały nigdy łez.



Morelowe, słodkie ciało,

dziecinnie zadarty nos,

uśmiechała się nieśmiało,

roztapiała serce, jak wosk.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę

tam, w domu na Alei Róż.

Teraz za to płacę.

Co zostało na Alei Róż?



Do dzisiaj czuję jej zapach,

pamiętam, jak obejmowała mnie.

Do dzisiaj nie sprzedałem

tego, co najdroższe mi jest.



Czystą duszę miała,

znałem ją na wskroś.

Nigdy nic nie ukrywała,

aż mnie nieraz brała złość.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę...
























Mówisz do ścian

zostałeś sam

chciałeś ... masz

i ... nic mi do tego



 nie masz nic

sprzedałeś sny

ktoś cię kupił - ogłupił

ale ... nic mi do tego



wszystko wkoło kręci się tak

nie masz to cię nie ma

jesteś kiedy masz

 dziwny - naiwny świat



ta pani ... ten pan

dużo mogą ... a ja

mam to gdzieś

i ... tyle mojego



mam swoje sny

mam swoje nic

nie sprzedam choć bieda

ale ... nic ci do tego



wszystko wkoło kręci się tak

nie masz to cię nie ma

jesteś kiedy masz

 dziwny - naiwny świat