Miała leszczynowe włosy,

spokojny niewinny sen,

czarne głębokie oczy -

nie poznały nigdy łez.



Morelowe, słodkie ciało,

dziecinnie zadarty nos,

uśmiechała się nieśmiało,

roztapiała serce, jak wosk.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę

tam, w domu na Alei Róż.

Teraz za to płacę.

Co zostało na Alei Róż?



Do dzisiaj czuję jej zapach,

pamiętam, jak obejmowała mnie.

Do dzisiaj nie sprzedałem

tego, co najdroższe mi jest.



Czystą duszę miała,

znałem ją na wskroś.

Nigdy nic nie ukrywała,

aż mnie nieraz brała złość.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę...
























Szła biedronka po zasłonkach,

napotkała tam pająka -

cześć pajączku mój kochany,

jakie masz na dzisiaj plany?



ref.

O, o biedronko ma,

muchę w pajęczynie mam,

poczęstuję cię mym daniem.

Ależ będzie to śniadanie!



Poszli razem na śniadanie,

zjedli to przepyszne danie.

Pajączkowi było mało,

zjadł biedronkę w kropki całą.



ref.

O, o biedronko ma,

po co po zasłonie szłaś?

Pająk z każdym ma przymierze,

nic nie daje, a sam bierze.