Zapisz swoję ulubione piosenki Oddział Zamknięty

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Boję się tak mijają dni

więcej słyszę i widzę ... nic nie robię z tym

ściany są całe z twoich ust

dniami pełne są ciszy ... nocą głodne słów



jedne drzwi ... drugie ... trzecie drzwi

jak łatwo się tu wchodzi a jak trudno wyjść

...czy ja ją ... może ona mnie?

całymi tygodniami patrzę w oczy jej



... co dobrem jest

a co złem?



boje się ... ktoś wykrzyczał mi

że raz umiera ten kto nie wierzy w nic

czy ja ją ... może ona mnie

całymi tygodniami patrzę w oczy jej



...ona tańczy w mojej głowie

we mnie ... w tobie...w niej i w nim

po co w ogóle żyć?



boję się ... boję się jak ty

już nie szukam niczego i nie znajdę nic

ona jest we mnie ... w tobie ... w nim

boję się ... ty się boisz ... czy z tym można żyć?



jedne drzwi ...drugie ... trzecie drzwi

niełatwo się wychodzi ale można wyjść

to ja ją ... a nie ona mnie

... całymi tygodniami patrzę w oczy jej



ona tańczy w mojej głowie

we mnie ... w tobie ... w niej i w nim

ona tańczy w mojej głowie

a dla życia trzeba żyć

dla ż -y - c - i - a w - a - r - t - o
























Ktoś wszystko miał,

ktoś chciał być kimś.

Ktoś nie chciał żyć, kiedy ktoś nie miał nic,

a świat wiruje wkoło, a Ty wirujesz razem z nim.



Cel! Pal! Zaczęto polowanie.

Dzieci jak muchy padają na ekranie.

Wariatka - matka krzyczy w ciszy.

Daleko jesteś tak i nie chcesz słyszeć



We łzach widziałem całe niebo.

Widziałem dzieci... grzecznie szły do niego.

We włosach miały czerwień słońca.

Potulne szły... nie było temu końca.



Dzieci śmieci!!!



Znów strzał rozrywa ciszę nocy.

To idą ślepcy powyłupiali oczy.

Wariatka - matka krzyczy w ciszy.

Daleko jesteś tak i nie chcesz słyszeć



Dzieci śmieci!!!
























Miała leszczynowe włosy,

spokojny niewinny sen,

czarne głębokie oczy -

nie poznały nigdy łez.



Morelowe, słodkie ciało,

dziecinnie zadarty nos,

uśmiechała się nieśmiało,

roztapiała serce, jak wosk.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę

tam, w domu na Alei Róż.

Teraz za to płacę.

Co zostało na Alei Róż?



Do dzisiaj czuję jej zapach,

pamiętam, jak obejmowała mnie.

Do dzisiaj nie sprzedałem

tego, co najdroższe mi jest.



Czystą duszę miała,

znałem ją na wskroś.

Nigdy nic nie ukrywała,

aż mnie nieraz brała złość.



ref.

Nie wiedziałem, co tracę...